Στους 2.421 ανέρχεται ο αριθμός των αμάχων που έχασαν τη ζωή τους στο Αφγανιστάν μέσα στο 2010, τουλάχιστον έξι με εφτά άνθρωποι ημερησίως, αριθμός ρεκόρ στα εννέα χρόνια του πολέμου, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η αφγανική μη κυβερνητική οργάνωση για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Afghan Rights Monitor (ARM) η οποία κάνει επίσης λόγο για 3.270 τραυματίες.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της ARM η ευθύνη για τους θανάτους των αμάχων καταμερίζεται σχεδόν για τα δύο τρίτα στους αντάρτες, για το 21% στις διεθνείς δυνάμεις και για το 12% στις αφγανικές δυνάμεις και τις ένοπλες οργανώσεις που είναι σύμμαχοί τους. Το 2009 η ARM είχε καταγράψει 2.332 θανάτους αμάχων.
Το πιο αιματηρό όπλο εξακολουθούν να είναι οι αυτοσχέδιες βόμβες που εικάζεται ότι τοποθετούν οι αντάρτες, από τις οποίες σκοτώθηκαν 693 πολίτες και τουλάχιστον 1.800 τραυματίστηκαν αναφέρει η έκθεση. Η ΜΚΟ ωστόσο διερωτάται για την πιθανή χρήση βομβών διασποράς από τις αμερικανικές δυνάμεις, καθώς τα αίτια των εκρήξεων που πλήττουν αμάχους παραμένουν συχνά άγνωστα (αυτοσχέδιες βόμβες, νάρκες, εκρηκτικά που χρονολογούνται από προγενέστερες συγκρούσεις, άλλες βόμβες κ.λπ.).
Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι οι “φερόμενοι ως Ταλιμπάν” που σκοτώνουν οι δυνάμεις του διεθνούς συνασπισμού είναι συνήθως απλοί πολίτες, γεγονός που ακυρώνει στα μάτια των Αφγανών την αξιοπιστία των διεθνών στρατευμάτων.
Την ίδια στιγμή οι υποστηριζόμενες από την κυβέρνηση ένοπλες οργανώσεις που πολεμούν τους Ταλιμπάν βαρύνονται με πληθώρα παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι οι χωρικοί τους αποκαλούν εγκληματίες και πλιατσικολόγους. Εν τω μεταξύ καθεστώς ατιμωρησίας διέπει τη λειτουργία των ιδιωτικών υπηρεσιών ασφαλείας οι οποίες ευθύνονται για πολλά αιματηρά περιστατικά.
Η έκθεση της ARM καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το Αφγανιστάν στερείται μιας ικανής και ανεξάρτητης, νόμιμης κυβέρνησης που θα μπορούσε να εγγυηθεί μια διαρκή ειρήνη και κατηγορεί το πολιτικό σύστημα ότι είναι άκρως διεφθαρμένο και αναποτελεσματικό και ότι ανταμείβει κυρίως τους πολέμαρχους, τους εγκληματίες και τους εμπόρους ναρκωτικών.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της ARM η ευθύνη για τους θανάτους των αμάχων καταμερίζεται σχεδόν για τα δύο τρίτα στους αντάρτες, για το 21% στις διεθνείς δυνάμεις και για το 12% στις αφγανικές δυνάμεις και τις ένοπλες οργανώσεις που είναι σύμμαχοί τους. Το 2009 η ARM είχε καταγράψει 2.332 θανάτους αμάχων.
Το πιο αιματηρό όπλο εξακολουθούν να είναι οι αυτοσχέδιες βόμβες που εικάζεται ότι τοποθετούν οι αντάρτες, από τις οποίες σκοτώθηκαν 693 πολίτες και τουλάχιστον 1.800 τραυματίστηκαν αναφέρει η έκθεση. Η ΜΚΟ ωστόσο διερωτάται για την πιθανή χρήση βομβών διασποράς από τις αμερικανικές δυνάμεις, καθώς τα αίτια των εκρήξεων που πλήττουν αμάχους παραμένουν συχνά άγνωστα (αυτοσχέδιες βόμβες, νάρκες, εκρηκτικά που χρονολογούνται από προγενέστερες συγκρούσεις, άλλες βόμβες κ.λπ.).
Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι οι “φερόμενοι ως Ταλιμπάν” που σκοτώνουν οι δυνάμεις του διεθνούς συνασπισμού είναι συνήθως απλοί πολίτες, γεγονός που ακυρώνει στα μάτια των Αφγανών την αξιοπιστία των διεθνών στρατευμάτων.
Την ίδια στιγμή οι υποστηριζόμενες από την κυβέρνηση ένοπλες οργανώσεις που πολεμούν τους Ταλιμπάν βαρύνονται με πληθώρα παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι οι χωρικοί τους αποκαλούν εγκληματίες και πλιατσικολόγους. Εν τω μεταξύ καθεστώς ατιμωρησίας διέπει τη λειτουργία των ιδιωτικών υπηρεσιών ασφαλείας οι οποίες ευθύνονται για πολλά αιματηρά περιστατικά.
Η έκθεση της ARM καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το Αφγανιστάν στερείται μιας ικανής και ανεξάρτητης, νόμιμης κυβέρνησης που θα μπορούσε να εγγυηθεί μια διαρκή ειρήνη και κατηγορεί το πολιτικό σύστημα ότι είναι άκρως διεφθαρμένο και αναποτελεσματικό και ότι ανταμείβει κυρίως τους πολέμαρχους, τους εγκληματίες και τους εμπόρους ναρκωτικών.